:: และแล้ว...โลกก็หยุดหมุน เพียงเพราะคำๆ เดียว ::
posted on 19 Jul 2008 19:32 by mayjune in diary
"เธอ...กำลังจะไป"
ฉันยังไม่ได้บอกอะไรสักคำ
เราต่างนิ่งรอคอยความรู้สึก
รอคอยให้ใครสักคนเริ่มพูดก่อน
.
.
ขอบตาร้อนผ่าว ทำเอาทุกคำพูดถูกกลืนหายไปกับความเงียบ
ฉันยังคงพูดอะไรไม่ออก
เธอยังคงเงียบงัน
.
.
ฝนตก ราวกับจะชะล้างความรู้สึกทั้งหมดที่มี
ละอองฝนเย็นเยียบ ห่อหุ้มตัวเราให้ยิ่งหนาวเหน็บกว่าเดิม
เนิ่นนานเท่าไรไม่รู้ ที่ความเงียบงันยังคงซุกตัวอยู่ข้างๆ เรา
ราวกับจะรอให้ถึงเวลาจากลาจริงๆ เสียที
.
.
ใกล้เข้ามาแล้วสินะ เวลาที่จะต้องจากไกล
เสียงดังรอบข้าง ไม่อาจแทรกเข้ามารบกวนเสียงที่ดังก้องในหัวใจได้
.
.
"โชคดีนะ ดูแลตัวเองดีดี ฉันจะรอเธอกลับมานะคนดี
จะรออยู่ตรงนี้ที่เดิม รักนะ"
.
.
ไม่มีเสียงใดๆ เล็ดรอดออกจากริมฝีปาก
แต่ก็หวังว่าใจเราจะสื่อถึงกัน
และเธอคงได้ยินเสียงจากหัวใจฉัน
.
.
"ฉันรักเธอ"
สกุณาร่ำร้อง
คนนั่งตรึกตรอง
เงียบงัน
ท้องฟ้าไร้แสงดาว
สกุณาคืนรัง
คนนั่งนับดาว
แม้ฟ้าหม่น
#1 By tiew@fine on 2008-07-19 19:51